فسفات و نیترات
فسفات و نیترات

تعادل و ثبات بین فسفات و نیترات

خدمت شما دوستان خوبم باید عرض کنم که یکی از بزرگترین مشکلات ما در تانک گیاهی عدم شناخت نسبت به این دو عنصر و عدم تعادل بین انهاست
برقراری تعادل و ثبات پایدار سبب سلامت همیشگی تانک شما خواهد بود
مرگ و میر ماهیان و حلزون و میگوها
بیماری گیاهان و شهور علائم ظاهری و درنهایت نابودی گیاهان گاهی در نتیجه
کمبود و یا ازدیاد این عناصر است ،.
پس به توصیه هوتن در شناخت این عناصر دقت کنید .

نیترات در آکواریوم

مسلما اهمیت نیترات در آکواریوم، نسبت به اثرات آمونیاک و نیتریت، از جانب آکواریومیست ها، کمتر درک شده است. اگرچه نیترات مانند آمونیاک و نیتریت به طور مستقیم برای ماهی ها کشنده نیست، نیترات بالا به مرور زمان، اثرات منفی بر روی ماهی، گیاه و به طور کلی محیط آکواریوم می گذارد.

اثرات نیترات بر ماهی ها
ماهی اثرات نیترات را زمانی که به ۱۰۰ ppm برسد احساس خواهد کرد، خصوصا اگر به همین میزان باقی بماند. استرس ناشی از نیترات بالا، ماهی را مستعد بیماری می کند و توانایی تولید مثل او را از بین می برد.
نیترات بالا خصوصا برای لارو ها و ماهی های جوان مضر است و رشد آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. علاوه بر این، شرایطی که باعث بالا رفتن نیترات می شود، اکسیژن آب را نیز کاهش خواهد داد، که این خود بر استرس ماهی ها می افزاید.

نیترات و جلبک ها
بالا رفتن نیترات یک عامل مهم در رشد ناخواسته ی جلبک هاست. سطوح نیترات به میزان کم تا ۱۰ ppm، باعث رشد جلبک ها می شود. رشد جلبک در تانک هایی که به تازگی راه اندازی شده اند معمولا به دلیل بالا بودن نیترات است.
هرچند گیاهان نیترات را مصرف می کنند، اما اگر میزان نیترات سریعتر از توانایی مصرف گیاهان بالا رود، رشد جلبک ها در نهایت سبب از بین رفتن گیاهان می شود.

نیترات از کجا می آید؟
نیترات یک فرآورده ی جانبی از صرف نیتروژن در مرحله ی دوم سیکل ازت است. و با درجات مختلف در تمام آکواریوم ها وجود خواهد داشت. فضولات، پوسیدگی گیاهان، کثیف بودن فیلتر، غذا دهی بیش از حد و شلوغ بودن تانک در بالا رفتن تولید نیترات دخالت دارند.
در آبی که برای پر کردن آکواریوم استفاده می شود، معمولا نیترات وجود دارد. در ایالات متحده، در آب آشامیدنی ممکن است تا ۴۰ ppm نیترات وجود داشته باشد. با تست کردن آب قبل از اضافه کردن به تانک، اگر سطح نیترات آب منبع به طور غیر عادی بالا باشد، میتوان به آن پی برد. اگر نیترات آب بیش از ۱۰ ppm باشد، باید به دنبال منبع آبی که نیترات کمی دارد باشید.

سطح مطلوب
در طبیعت سطح نیترات همیشه پایین می ماند، معمولا کمتر از “”۵ ppm. در آکواریوم های آب شیرین سطح نیترات باید همواره کمتر از ۵۰ ppm و ترجیحا کمتر از ۲۵ ppm نگه داشته شود. اگر قصد تکثیر ماهی و یا جلوگیری از رشد جلبک ها را دارید، سطح نیتریت را زیر ۱۰ ppm نگه دارید.

راه های کاهش نیترات
بر خلاف آمونیاک و نیتریت، باکتری های از بین برنده ی نیترات، به محیط های پر از اکسیژن علاقه ای ندارند. بنابراین، فیلتر های معمولی پناهگاه خوبی برای باکتری های از بین برنده ی نیترات نیستند. هرچند فیلتر های مخصوصی وجود دارند که نیترات آب را از بین می برند، اما قیمت آنها در مقایسه با فیلتر های معمولی بالاست. با این حال اقداماتی برای پایین نگه داشتن نیترات آب وجود دارد.

* تانک را تمیز نگه دارید – پسماند ها در نهایت نیترات تولید می کنند. تانک های تمیز تر در وهله ی اول نیترات کمتری را به وجود می آورند.
* بیش از اندازه غذا ندهید – غذادهی بیش از حد، یکی از مهم ترین عوامل تولید نیترات و ضایعات دیگری مانند فسفات است.
* آب را تعویض کنید – به طور منظم، بخشی از آب را با آبی که سطح نیترات آن کمتر است تعویض کنید. آب RO انتخابی ایده آل برای پایین نگه داشتن نیترات است.
* از گیاه طبیعی استفاده کنید – گیاهان نیترات را مصرف و به پایین ماندن سطح آن کمک می کنند.
* از فیلتر مدیای از بین برنده ی نیتروژن استفاده کنید – به جای استفاده از یک فیلتر خاص و گران قیمت، از مدیا فیلتر های مخصوص استفاده کنید. هر چند به طور چشمگیری نیترات آب را کاهش نمی دهند، اما استفاده از آن به همراه روش های دیگر کاهش نیترات، در نهایت سودمند خواهد بود.

فسفات

فسفاتها (PO4) در هر آکواریومی وجود دارند، عنصری مفید برای ضیافت جلبک ها
اثرات فسفات
خوشبختانه فسفات مستقیما نمی تواند به ماهیان شما آسیب برساند حتی اگر مقدار آن از حالت متعارف بالاتر برود . با این حال، شکوفایی جلبکی که نتیجه بالا رفتن میزان فسفات آب است در نهایت می تواند مشکلاتی را برای ساکنان آکواریوم شما ایجاد نماید. به عنوان مثال، سبز شدن آب که ناشی از رشد جلبک ها است می تواند مخزن شما را از اکسیژن تهی سازد، که این به نوبه خود می تواند به ماهی آسیب برساند.

منابع تولید فسفات در آکواریوم
فسفات عموما از ضایعات طبیعی داخل آکواریوم نشات می گیرد. علاوه بر تولید طبیعی فسفات گاهی اوقات ممکن است آب منطقه شما و یا منابع غذایی شماسرشار از فسفات باشد

منابع فسفات عبارتند از:

-پسماندهای مواد غذایی

-گیاهان پوسیده

-جلبک های مرده

-مدفوع ماهی ها

-ماهیان مرده

-آب منطقه شما

-نمک های شیمیایی آکواریوم

سطح نرمال فسفات
قبل از هرچیز باید به این نکته اشاره شود که فسفات به دو صورت معدنی و آلی در آکواریوم یافت می شود و کیت های موجود در بازار تنها توانایی تشخیص میزان فسفات معدنی را دارند . معمولا نتایج تست به سه صورت تفسیر می شود:

‏۱- ۰.۰۵ ppm یا کمتر(هر ppm برابر است با یک میلیگرم در لیتر) :شرایط آب ایده آل بوده و امکان رشد جلبک ها وجود ندارد

۲-یک ppm : محیط برای رشد جلبک ها مساعد است

۳-بین ۲ تا ۳ ppm:شرایط آکواریوم برای شکوفایی جلبکی مطلوب است

کاهش فسفات .

تعویض آب– تعویض به موقع آب آکواریوم اولین اقدام جهت کاهش فسفات آب می باشد البته اگر خود آب عامل فسفات نباشد.

تمیز کردن آکواریوم – تمیز کردن بستر جهت خروج پسماندها و استفاده بیولوژیک از ماهیان کف خوار کمک فراوانی به پایین آوردن فسفات می کند

جاذب فسفات – استفاده از مواد شیمیایی تجاری موجود در بازار که البته به خاطر احتمال بروز مسمویت توصیه نمی گردد

جلوگیری از افزاریش فسفات در آکواریوم:

۱.تنظیم خوراک – فراموش نکنید که غذاهای پولکی آماده سرشار از مواد معدنی و فسفات است پس طوری برنامه غذایی ماهی ها را تنظیم کنید تا کمترین پسماند در آکواریوم شما یافت شود (حجم مواد مغذی شما ننباید بیشتر از نیاز ماهی ها باشد)

۲.منابع آب – تست و آزمایش آب مورد استفاده در آکواریوم از نظر مقدار فسفات و در صورت نیاز تغییر منابع آبی شما

۳.تعویض آب – تعویض ۱۰ تا ۱۵ درصدی آب آکواریوم در طول هفته

۴.تعمیر و نگهداری تانک – حذف گیاهان پوسیده و موجودات مرده از آکواریوم و عدم استفاده از دکور هایی که مکان مناسب برای تجمع پسماند ها بوده ولی امکان نظافت آنها وجود ندارد

۵.تمیز کردن فیلتر – تمیز کردن منظم بقایای موجود در فیلتر، جهت کاهش منابع فسفات در آکواریوم